به گزارش آلاچیق خبر ، کودکان استثنایی باوجود محدودیتها، گاه چنان درخششی از خود نشان میدهند که جهان را به تحسین و امیدوارند و داستان امیرحسن حسینی، نوجوان ۱۸ سالۀ اوتیسمی ساکن نوشآباد، از همین جمله است؛ دانشآموزی که با کشف استعداد نقاشیاش توسط معلمی دلسوز، از انزوا به جمعیت هنرمندان شهرستان پیوست.
مهرماه ۱۴۰۱، معصومه آبانی، معلم آموزشگاه امید آران و بیدگل، در نخستین سال خدمتش به کودکان استثنایی، با ورود به کلاس چندپایۀ مدرسۀ ضمیمۀ نوشآباد، با دانشآموزانی روبهرو شد که «چشمها و دلهایشان زبان و گوش داشت و سری از هم سوا». دو هفته پس از آغاز سال تحصیلی، امیرحسن با تشخیص اوتیسم به جمع کلاس اضافه شد.
خانم آبانی پس از بررسی پروندۀ تحصیلی و گفتوگو با خانوادهاش، متوجه استعداد خارقالعادهٔ او در نقاشی شد؛ مهارتی که حتی خانوادهاش نیز با نشاندادن دفترچۀ پر از طرحهای شگفتانگیزش بر آن صحه گذاشتند.
هدف اصلی آبانی در گام نخست، ایجاد ارتباط با امیرحسن بود؛ او که پیشتر در جلسۀ معلمان از توصیۀ مکارینژاد مدیر آموزشگاه، مبنی بر «کودکان نیاز ویژه را دریابید» الهامگرفته بود، تلاش کرد تا با صحبتهای مداوم، اعتماد این نوجوان را جلب کند.
پس از آن، ارزیابی آموزشی نشان داد امیرحسن در درک مفاهیمی مانند زمان، پول و احساسات دیگران مشکل دارد، اما نقاشیهای دقیق و بینقص او از روی الگو، همگان را شگفتزده کرد.
بااینحال، سن امیرحسن از «دوران طلایی» آموزش گذشته بود و آموزشگاههای محلی نوشآباد به دلیل محدودیتهای او، از پذیرشش خودداری میکردند.
آبانی اما ناامید نشد و با پیگیریهایش، آموزشگاه سعید در آران و بیدگل را پیدا کرد؛ جایی که با استقبال گرم فاطمه بوجار، مربی آموزشدیده، امیرحسن بهعنوان مهارتآموز پذیرفته شد. پیشرفت او نهتنها در نقاشی، بلکه در بهبود ارتباطات کلامی و روانی نیز چشمگیر بود.
اوج این داستان، شرکت امیرحسن در اولین نمایشگاه نقاشی آموزشگاه سعید بود و او که در مراسم افتتاحیه تابلویی مرتبط با موضوع رویداد کشید، مورد تشویق حضار و مسئولان شهری قرار گرفت و حالا به چهرهای شناخته شده در رویدادهای هنری شهرستان تبدیل شده است.
معصومه آبانی در پایان گفت: امیدوارم جامعۀ ما روزی جایگاه واقعی کودکان با نیازهای ویژه را درک کند. امیرحسن ثابت کرد محدودیتها پایان راه نیستند، اگر کسانی باشند که باورشان داشته باشند.
