الهام ندیمی دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران در یادداشتی چنین می نویسد: شاید کمی دیر شده ولی باز باید نوشت، شاید مسئولان ارشد استان هنوز از سابقه تشکیل انجمن صنفی روزنامه نگاران اطلاع درستی ندارند و انتظار دو ماهه پشت درب اتاق استاندار اصفهان برای تعیین وقت جلسه همفکری و هم اندیشی در جهت رفع مشکلات خانواده بزرگ انجمن صنفی روزنامه نگاران استان اصفهان با 27 ساله سابقه فعالیت تشکیلاتی که تنها خبرنگاران را شامل نمی شود بلکه نویسندگان کتاب در حوزه رسانه ، عکاسان، طراحان صفحه، گرافیست ها و .. کلیه اعضاء هیات تحریریه را هم در بر می گیرند ناشی از عدم شناخت نسبت به سابقه این انجمن باشد.

به گفته سید ابوالحسن مختاباد و به نقل از روزنامه دنیای اقتصاد چاپ 16 مرداد ماه سال 92  بنای اصلی انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران در دولت آقای هاشمی رفسنجانی گذاشته شد و اولین آیین نامه آن در 14 بهمن ماه 1371 در هیات وزیران به تصویب رسید و سپس  برای اجرا ابلاغ گردید، ذکر این نکته لازم است که این آیین نامه در دو نوبت در دولت آقای احمدی نژاد ( رئیس جمهور سابق ) در سال های 84 و 89 نیز اصلاح گردید.

 5 سال بعد از تصویب اولین آیین نامه یعنی در مهر ماه سال 1376 در دوره محمد خاتمی ( رئیس جمهور سابق ) مجمع عمومی نخستین سندیکای سراسری روزنامه نگاران ایران در تالار اجتماعات وزارت کار تشکیل شد و نخستین هیات مدیره آن انتخاب شدند که همگی از چهره های مطرح و برتر روزنامه نگاری کشور در آن زمان بودند.

از همان ابتدا استان های شاخص مانند اصفهان که از نظر سیاسی و فرهنگی دارای افرادی شاخص  در کشور است برای تاسیس انجمن صنفی روزنامه نگاران اعلام آمادگی کرد و 27 اردیبهشت ماه سال 1379 این انجمن به صورت کاملا مستقل در نصف جهان تشکیل شد.

9 دوره هیات مدیره تا به امروز افتخار آن را داشته اند که به اعضاء این انجمن خدمت کنند اما ذکر چند نکته در ادامه این یادداشت شاید الزامی باشد چرا که می خواهیم فضا را برای خدمت رسانی به اعضاء مهیاتر کنیم.

* پارادوکسِ درِ باز اتاق کار شهردار اصفهان و درِ بسته اتاق استاندار اصفهان

برخی معتقدند انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، به دلیل پیشینه و تلقی سیاسی‌ای که طی ۲۷ سال گذشته با آن شناخته شده است، در برخی دوره‌های مدیریت شهری و استانی بیش از سایر مقاطع مورد توجه و اقبال قرار گرفته است. اما تجربه اواخر دوره هشتم و آغاز دوره نهم هیئت‌مدیره انجمن صنفی، روایت متفاوتی را پیش روی ما می‌گذارد.

در این دوره، بیشترین همدلی و همراهی با انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان اصفهان از سوی دکتر علی قاسم‌زاده، شهردار اصفهان، صورت گرفت. این در حالی است که اگر صرفاً بر مبنای برداشت‌های سیاسی از نام و پیشینه انجمن قضاوت کنیم، انتظار چنین سطحی از تعامل، حمایت و همراهی دور از انتظار است و چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.

*فاصله گرفتن پیشکسوتان، زنگ خطری جدی برای انجمن

می توان به جرات گفت ستارگان عرصه روزنامه نگاری در حوزه های مختلف سیاسی، فرهنگی، ورزشی، عکاسی و .... در این انجمن حضور دارند که می توانند بعنوان وزنه قدرتمندی برای پیشبرد اهداف این انجمن به حساب بیایند ولی  متاسفانه مشکلات و عدم امنیت اقتصادی برای این عزیزان باعث شده از انجمن دور بمانند.

نگارنده این یادداشت بعنوان دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران به این نکته ایمان دارد که انجمن  امروز بیشتر از هر زمان دیگر به قدرت قلم پیشکسوتان و مو سپیدان خود نیاز دارد چرا که شاید فردا دیر باشد.  

در آخر ذکر این نکته برای مسئولان ارشد شهری خالی از لطف نیست که اگر از قدرت پیشکسوتان و جوانان اولین سندیکای روزنامه نگاری در ایران که بدون چشم داشت، با دغدغه مندی در تمام طول سال کنار مسئولان شهری تمام قد ایستاده اند، به طور کامل بهره ببرید،  

قطعا برد در سطح کشور با شماست.

در روزگاری که گسترش زیرساخت‌های فرهنگی با نگاه تخصصی به جامعه رسانه‌ای کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، یکی از معدود طرح‌هایی که با محوریت اصحاب مطبوعات در سطح شهر اصفهان شکل گرفت، مجتمع فرهنگی مطبوعاتی بود؛ طرحی که در دوران مسئولیت دکتر سید مرتضی سقائیان نژاد با پیشنهاد و پیگیری پیشکسوتان مطبوعات و همراهی دکتر علی قاسم زاده شهردار کنونی اصفهان که در آن زمان در سمت معاون فرهنگی مشغول فعالیت بود به ثمر رسید. این مجتمع، سال‌ها به عنوان پناهگاه حرفه‌ای روزنامه‌نگاران، فعالان رسانه‌ای و چهره‌های فرهنگی شناخته شده که می تواند ادامه دهنده یک مسیر آرمانی برای اهالی مطبوعات باشد، این نهال که به دست دو شهردار کاشته و آبیاری شده در زمان های مختلف در مسیر تندبادهایی قرار گرفته که مغرضانه بی صدا شدن شهر را طلب می کنند که این امر برای اهالی مطبوعات، شهردار پیشین و شهردار فعلی پسندیده نیست.

در گفت‌وگو با شهردار پیشین اصفهان، به مناسبت یازدهمین سالگرد تاسیس مجتمع فرهنگی مطبوعاتی سعی کردیم نظر او را درباره این مجتمع و آینده آن جویا شویم:

*** جناب آقای دکترسقائیان نژاد، ابتدا بسیار سپاسگزاریم که وقت خود را در اختیار ما قرار دادید. لطفاً بفرمایید ایده ساخت مجتمع مطبوعاتی اصفهان چگونه شکل گرفت؟

دکتر سقائیان نژاد:  ببینید، اگر وظایف شهرداری‌ها را بررسی کنیم، می‌بینیم که بیش از ۳۷۰ وظیفه برای شهرداری تعریف شده است. یعنی شهرداری در همه امور زندگی شهری، از تولد تا مرگ و حتی پس از آن، دخالت دارد. یکی از اصلی‌ترین وظایف شهرداری‌ها، ارتباط با مردم و اطلاع‌رسانی است.

در سال‌هایی که مسئولیت بر عهده ما بود، ما به دنبال ایجاد بسترهای مختلف ارتباطی با مردم بودیم. رسانه‌های مختلفی مثل صدای شهر، سیمای شهر، خبرگزاری ایمنا، و اصفهان زیبا را راه‌اندازی کردیم. اما نیاز بود رسانه‌های مستقل نیز جایگاهی برای فعالیت داشته باشند. لذا با پیگیری پیشکسوتان عرصه مطبوعات و تقاضای آنان تصمیم گرفته شد مجتمع مطبوعاتی اصفهان ساخته شود تا اهالی رسانه در مکانی امن، مستقل و با آرامش بتوانند وظیفه خود را انجام دهند.

***** آیا در زمان ساخت این مجتمع با مخالفت‌هایی روبه‌رو بودید؟

 دکترسقائیان نژاد: بله، طبیعتاً. ما این پروژه را بدون سر و صدا و با همکاری سازمان میادین پیش بردیم. ساختمانی که سازمان میادین ساخته بود، به‌صورت جابه‌جایی و با برنامه‌ریزی دقیق به این مأموریت اختصاص یافت. ما عمداً از ابتدا عنوان نکردیم که این ساختمان برای مطبوعات است، چون می‌دانستیم برخی لابی‌ها ممکن است مانع شوند. با تدبیر و سرعت بالا، پروژه را پیش بردیم و بحمدالله این مرکز شکل گرفت.

***** با توجه به پیشرفت تکنولوژی، به نظر شما جایگاه مطبوعات مکتوب در دنیای امروز چیست؟

 دکترسقائیان نژاد: مستندات مکتوب همیشه پایه تاریخ هر کشور بوده و هست. حتی در دانشگاه‌ها با وجود فضای مجازی، هنوز کتابخانه‌ها جایگاه بسیار مهمی دارند. رسانه مکتوب سند و تاریخ یک کشور  است. آنچه بر کاغذ ثبت می‌شود، باقی می‌ماند. بنابراین مطبوعات مکتوب باید حفظ شوند. البته رسانه‌های دیجیتال هم جایگاه خاص خودشان را دارند، اما هیچ‌کدام جایگزین مستندات مکتوب نخواهند شد.

****** برخی از اهالی رسانه معتقدند مجتمع مطبوعاتی به نوعی میراث فرهنگی شهر است. نظر شما در این باره چیست؟

 دکتر سقائیان نژاد: بله، این مجتمع امروز به یک ثبات و جایگاه ملی رسیده است. الگویی است که در بسیاری از شهرها هنوز نظیر ندارد. تغییر رویکرد به شرط آنکه مأموریت اصلی مجتمع حفظ شود، قابل بررسی است. اما اگر قرار باشد صورت‌مسئله پاک شود و مأموریت مطبوعات کنار گذاشته شود، این قطعاً آسیب‌زاست. باید حفاظت از ساختار مجتمع مطبوعاتی که یک میراث فرهنگی در شهر است مورد توجه قرار بگیرد.

***** اگر امروز در جایگاه تصمیم‌گیری بودید و با تندبادهایی که به قصد تخریب وزیدن گرفته مواجه می‌شدید، چه تصمیمی می‌گرفتید؟

 دکترسقائیان نژاد: من همیشه معتقد بوده‌ام که مطبوعات باید مستقل باشند. استقلال رسانه به آن قدرت و مشروعیت می‌دهد. حتی اگر علیه من بنویسند، اگر راست و درست باشد، باید حمایتشان کرد. در زمان ساخت مجتمع هم یکی از انگیزه‌های ما همین بود: استقلال اهالی مطبوعات. امروز هم باید این استقلال حفظ شود و فضا برای رسانه‌های جدید در ساختمان‌های دیگر فراهم شود، نه اینکه جای مطبوعات گرفته شود.

***** آیا نکته پایانی برای اهالی رسانه یا مسئولان فعلی شهر دارید؟

 دکترسقائیان نژاد: بله، خطاب به اهالی مطبوعات می‌گویم که کار شما مقدس است. مثل پیامبر، باید پیام را همان‌گونه که هست به مردم برسانید؛ با صداقت، با شهامت و بی‌هراس. و خطاب به مسئولان نیز می‌گویم: این مجتمع یک سرمایه فرهنگی است. با چنگ و دندان باید آن را حفظ کرد.کما آنکه شهردار فعلی دکتر علی قاسم زاده از به ثمر رسیدن مجتمع فرهنگی مطبوعاتی می تواند به عنوان یکی از افتخارات دوران معاونت خود نام ببرد چرا که بنده در جریان دغدغه ذهنی ایشان در موقع به ثمر رسیدن این طرح فرهنگی بودم، نیک می دانم که با درایت، مذاکره و تعامل این سرمایه را حفظ و شکوفا خواهد کرد.  

*هویت شهری، عنصری ماندگار در گذر زمان

به گزارش آلاچیق خبر/ شهردار اصفهان در این مراسم با اشاره به مفهوم هویت شهری گفت: هر شهر، مانند هر فرد، دارای شخصیت و هویت است. این هویت از عناصر مختلفی مانند تاریخ، جغرافیا، ادبیات، آیین‌ها، نام‌ها و نشانه‌ها تشکیل شده است. هویت یک پدیده خلق‌الساعه نیست که بتوان آن را ناگهانی ایجاد یا نابود کرد، بلکه در بستر زمان شکل می‌گیرد و ممکن است به‌مرور از بین برود.

وی با اشاره به نقش جغرافیا در شکل‌گیری تمدن اصفهان چنین گفت: رودخانه زاینده‌رود یکی از عناصر اساسی هویت اصفهان است. اگر این رودخانه دچار بحران شود، بخش مهمی از هویت تاریخی شهر نیز در معرض تهدید قرار خواهد گرفت.

*لزوم حفظ مؤلفه‌های هویتی اصفهان

قاسم‌زاده با تأکید بر اهمیت حفظ گویش محلی و ادبیات گفت: ادبیات، یکی از ریشه‌های هویتی هر شهر و کشور است. اگر گویش اصفهانی به‌تدریج از بین برود، یعنی یکی از مؤلفه‌های هویتی شهر در حال نابودی است.

وی در ادامه به نقش نام‌ها و نشانه‌های شهری در هویت اصفهان اشاره کرد و افزود: اصفهان را به‌عنوان شهر گنبدهای فیروزه‌ای، شهر مساجد و حسینیه‌ها می‌شناسند. اما اگر این مؤلفه‌ها به‌مرور کمرنگ شوند، یکی از بخش‌های مهم شخصیت شهری اصفهان از بین خواهد رفت.

*نورپردازی مساجد؛ گامی در راستای حفظ هویت اسلامی شهر

شهردار اصفهان در بخش دیگری از سخنان خود به اهمیت صیانت از هویت دینی شهر پرداخت و گفت: مساجد، به‌ویژه آن‌هایی که در خیابان‌های اصلی قرار دارند، در میان تابلوهای نئونی و ویترین مغازه‌ها گم شده‌اند. برای حفظ هویت آن‌ها، باید به نورپردازی و معماری آن‌ها توجه بیشتری شود.

وی با تأکید بر لزوم حفظ جایگاه مساجد در معماری شهری افزود: مساجد باید ارتفاع بیشتری نسبت به ساختمان‌های اطراف داشته باشند تا همچنان به‌عنوان شاخص محله باقی بمانند. اما متأسفانه، با گسترش بلندمرتبه‌سازی، این بناهای دینی در میان ساختمان‌های بلند پنهان شده‌اند.

*هویت فرهنگی و هنری، سرمایه‌ای که نباید از بین برود

قاسم‌زاده در ادامه بر اهمیت حفظ هویت فرهنگی و هنری شهر تأکید کرد و گفت: اصفهان شهر هنر است و نباید اجازه دهیم که هنرهای سنتی و هنرمندان آن احساس غریبی کنند. در حال حاضر، ۳۰۰ اثر هنری در این شهر تولید می‌شود. اگر این تعداد کاهش یابد، باید نگران شویم، زیرا این کاهش نشان‌دهنده تهدیدی برای هویت فرهنگی شهر است.

*رجال علمی، بخش مهمی از هویت اصفهان

وی همچنین با اشاره به نقش بزرگان علمی و مذهبی در هویت شهری اظهار کرد: اعتبار یک شهر تا حد زیادی به شخصیت‌های علمی و مذهبی آن بستگی دارد. اگر در گذشته اصفهان ۱۰۰ مجتهد داشت و اکنون این تعداد به ۴۰ نفر کاهش یافته است، باید بررسی کنیم که چه اتفاقی در حال رخ دادن است و چرا این روند نزولی شده است.
شهردار اصفهان در پایان سخنان خود تأکید کرد: با تقویت نمادهای شهری، توجه به معماری اسلامی، حفظ سنت‌های فرهنگی و حمایت از هنرمندان و اندیشمندان، می‌توان هویت اصفهان را برای نسل‌های آینده محفوظ نگه داشت.

شهرداری را می توان به عنوان بزرگترین سازمان اجتماعی نام برد که مهمترین سرمایه آن اعتماد مردم است و اگر آن از بین برود کارایی و بهره وری این سازمان دچار اختلال خواهد شد. مولفه اعتماد اگر در بستر جامعه از شاخص بالایی برخوردار باشد می تواند زمینه ساز مهمی برای تعاملات اجتماعی بین مردم و دولت گردد که بر طبق تحقیقات رتبه شهرداری ها در کسب این اعتماد بسیار پایین است.

کلان شهر اصفهان با جمعیت بالغ بر 5 میلیون نفر و شهرداری آن ارگانی حکومتی که طبق آمار غیر رسمی بیش از 10 هزار نیرو رسمی و غیر رسمی در در دل خود جای داده است، پس ما خوب می دانیم کلید دار این شهر بودن کار سخت و دشواریست و این مسئولیت  در تاریخ 25 شهریور سال 1400 بر عهده دکتر علی قاسم زاده گذاشته شد که از ابتدای تصدی این منصب با حواشی بسیار زیادی برای وی همراه بود، وی شعار اصفهان من شهر زندگی را برای دوران مسئولیت خود انتخاب کرد،که با توجه به وضعیت زیستی امروز در نصف جهان همیشه این شعار مورد انتقاد فعالان رسانه ای شهر اصفهان بوده است.

آقای شهردار می دانیم که نباید انتظار مدینه ای فاضله بدون عیب و نقص داشته باشیم اما حداقل ها را برای مردم این شهر می خواهیم و از شما به عنوان شهرداری که واژه انقلابی و جهادی را از ابتدا با خود یدک می کشیدید

انتظار داریم که باز هم حداقل نسبت به محل هزینه کرد بودجه و بیت المال در آخر دوره خود حساسیت بیشتری به خرج دهید.

*از اجرای برنامه های بی کیفیت فرهنگی با بودجه های میلیاردی گرفته که مهمترین دلیل آن انتخاب اشتباه معاونت فرهنگی می باشد

*تا اجرای فرضیه الهی نماز که از واجبات دین است و مردانی در لباس دین با امکانات بیت المال در ساعتی که باید در خدمت خلق خدا باشند در محلی دیگر از محل خدمت خود به اجرای این فریضه می پردازند *

*یا تقسیم وام های کلان با سودهای اندک بین مدیران و معاونان در حالی که کارگران زحمت کش مجبورند برای گرفتن وامی اندک برای خرج بیمارستان زن و فرزند خود در صف کمیسیون های مددکاری بایستند

*یا گزارش عملکردها و دیدارهایی که بی ثمر هستند ولی با بودجه بیت المال بر تخته شاسی ها خودنمایی می کنند تا تبدیل به رزومه مدیران مجموعه شوند

*یا سوء استفاده از نام شهیدان سرافراز در افتتاحیه ها برای رسیدن به مقاصد سازمانی یا حتی در مواردی اعمال نفوذ دلالان در ساخت و سازهای شهری و هزاران مورد دیگر که در این یادداشت مجال نوشتن آن نیست و همه آنها مصداق بارز سوء استفاده از بیت المال و عدم اعتماد عمومی مردم به این نهاد حکومتی  می باشد،

*آقای شهردار آنهایی که نمی دانید یا پس از اجرا به شما اطلاع می دهند بر شما حرجی نیست اما آنها که می دانید و هنوز متولیان امر بر کرسی های مدیریتی خود تکیه زده اند و اقدامی نمی کنید باید گفت صد افسوس که جهنم نذری را برای خود خریده اید، شاید هم راه نفستان و دستان شما را باج خواهان و پدرخوانده های شهر بسته اند که اقدامی نمی کنید اگر اینگونه است رسانه های مستقل می توانند در این روزهای پایانی تصدی بر کرسی مدیریت شهر راه نفس  شما را باز کنند تا نفسی تازه کنید.